" ధ్యాన శక్తికి సాధ్యంకానిది లేదు "

 

నా పేరు వెంకటేశ్వరరావు. మా ఊరు పశ్చిమగోదావరిజిల్లాలోని "అండలూరు" అనే గ్రామం. 2003 వ సంవత్సరం మే నెల 12 వతేదీన బలుసు శ్రీరాములు గారు మా ఊరి హైస్కూల్‌లో బ్రహ్మర్షి పత్రీజీ ధ్యానశిక్షణా తరగతి ఏర్పాటు చేసారు. అప్పటికే అనారోగ్యంతో మంచాన పడివున్న నన్ను వారు తమ స్కూటర్‌పై ఎక్కించుకుని వచ్చి మరీ ముందు వరుసులో కూర్చోబెట్టారు. అక్కడ పత్రీజీ.. "ఈ రోజు నుంచీ మాంసాహారం మానేసే వాళ్ళు చేతులెత్తండి"అన్నారు.

ఎవరూ చేతులెత్తకపోవడం చూసి "ఒక్కరూ లేరా?" అని ప్రశ్నించగా నేను చెయ్యి ఎత్తాను. అప్పుడు వారు నా దగ్గరికి వచ్చి షేక్ హాండ్ యిచ్చి.. అందరితో పాటు నన్ను కూడా ధ్యానంలో కూర్చోబెట్టారు. నాకు "ధ్యానం" తోనూ, పత్రీజీ తోనూ అదే తొలి పరిచయం.

ధ్యాన పరిచయానికి ముందు ఆరు సంవత్సరాలపాటు నా శరీరంలోని ఎడమభాగం పక్షవాతానికి గురికావడంతో మంచంలోనే నా బ్రతుకు వెళ్ళదీస్తూండేవాడిని. నా దుస్థితికి నా తల్లితండ్రులు, బంధువులు ఎంతగానో కుమిలిపోతూ వుండేవారు.

ప్రముఖ ఆయుర్వేద వైద్యులు చెప్పిన మందులు వాడుతూ వారు చెప్పిన పథ్యం చేస్తూన్నా "ఏరోజు మందులు మానివేస్తే ఆ రోజు నుంచి కొద్ది రోజులలో నీ కాలు, నీ చేయి మళ్ళీ పడిపోతుంది" అని వాళ్ళు నాకు చెప్పారు. దాంతో నేను క్రమం తప్పకుండా మందులు వాడుతూ పథ్యం చేసేవాణ్ణి. ప్రతిరోజూ తినే ఆహారం అరగడానికి ఒక మందు.. మళ్ళీ ఆకలివేయడానికీ ఇంకో మందు వాడేవాడిని. అయినా నా పరిస్థితిలో ఏ మాత్రం మార్పులేకపోగా "ఇక జీవితాంతం ఇలా అవిటితనంతో బ్రతుకవలసిందే" అని డాక్టర్లు తేల్చి చెప్పారు.

పత్రిగారు ఆ రోజున చేయించిన ధ్యానంలో శరీరంలో విపరీతంగా నొప్పులు వచ్చినప్పుడు "నాడీమండలం శుద్ధి జరిగేటప్పుడు నొప్పులు వస్తాయి" అని చెప్పారు. దాంతో నేను నొప్పులు భరిస్తూ ధ్యానాన్ని కొనసాగించాను.

అదే రోజు సాయంత్రం మా ప్రక్కఊరు .. ఉనికిలిలో "వట్టికూటి సుబ్బారావు గారి ఇంట్లో పిరమిడ్ వుంది" అని తెలుసుకుని శ్రీరాములు గారి సహాయంతో అక్కడికి వెళ్ళి అందులో కింగ్స్‌ఛాంబర్ మీద కూర్చుని ధ్యానం చేసాను.

ధ్యానం చేస్తున్నంత సేపు .. ప్రతి ఐదునిమిషాలకు ఒకసారి శరీరంలో కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్లు అనుభూతి కలిగేది. ధ్యానంలో వుండగా ఎక్కడైతే రక్తప్రసరణ జరుగుతోందో అక్కడే నొప్పులు వచ్చేవి. అలా పిరమిడ్‌లో రోజుకు సుమారు ఆరు గంటల పాటు పద్ధెనిమిది రోజులు .. ధ్యానం చేయడంతో నాకున్న పక్షవాతం సంపూర్ణంగా తగ్గిపోయి మామూలు స్థితికి వచ్చాను! ఈ విధంగా ధ్యానం యొక్క విశిష్ఠత, పిరమిడ్‌లోని అద్భుత శక్తి నాకు అనుభవంలోకి వచ్చి ఇక అప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు పగలు ధ్యానప్రచారం చేస్తూ .. రాత్రి మూడు గంటలు పాటు ధ్యానం చేస్తూ .. మందులకు పూర్తిగా స్వస్తి చెప్పి సంపూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడినయ్యాను ..

2003 డిసెంబరులో తిరుపతిలో జరిగిన ధ్యాన మహోత్సవంలో నాకు ఆకివీడు U. సాంబశివరావు గారు, 2004 సంవత్సరంలో ఆకివీడులో పిల్లల వైద్య నిపుణులు Dr.P.B. ప్రతాప్ కుమార్ గారు .. పశ్చిమగోదావరి జిల్లా పిరమిడ్ స్పిరిచ్యువల్ సొసైటీస్ అధ్యక్షులు .. పరిచయం అయ్యి అప్పటి నుంచి జిల్లా మొత్తం ధ్యాన ప్రచారం చేయడం ప్రారంభం చేసాను. తాడేపల్లి గూడెం సీనియర్ పిరమిడ్ మాస్టర్ శ్రీ గారపాటి సత్యనారాయణ, శ్రీమతి కళాలక్ష్మి దంపతులు పశ్చిమగోదావరిజిల్లా ధ్యానప్రచారానికి ఎంతో కృషిచేసారు. వారి అండదండలతో నేను జిల్లా అంతా తిరుగుతూ, పల్లెలో ధ్యానప్రచారంతో పాటు బ్రహ్మర్షి పత్రీజీ ధ్యాన జ్ఞానవాణి అయిన ధ్యానాంధ్రప్రదేశ్ పత్రిక పంపిణీ బాధ్యతను చేపట్టాను.

2004 అక్టోబరులో ఏలూరులో ధ్యానప్రచారంలో భాగంగా .. ఇంటింటీకీ పాంఫ్లెట్స్ పంచుతూవుంటే చిట్టూరి మూర్తిగారు మరి శ్రీమతి కల్పన గారు పరిచయం అయ్యారు. వారికి ధ్యానం గురించి చెప్పి వారిచే ధ్యానం చేయించాను. అప్పటి నుంచి ఏలూరు వెళ్ళినప్పుడు వారి ఇంటివద్దనే వుంటూ ఏలూరు చుట్టుప్రక్కల గ్రామాలకు ధ్యానప్రచారం చేస్తున్నాను.

2005 సంవత్సరంలో జిల్లాలోని 46 మండలాల హెడ్‌క్వార్టర్స్‌లో D.E.O. పర్మిషన్‌తో జిల్లావాసుల సహాకారంతో టీచర్స్ ధ్యాన పరిచయం చేయడం జరిగింది. ఈ కార్యక్రమంలో నాతో పాటుగా వైజాగ్ రమణ మరి ఆకివీడు. సాంబశివరావుగార్లు పాల్గొన్నారు. ఈ కార్యక్రమానికి పాంప్లెట్స్, తిరగడానికి నాకు డా|| ప్రతాప్ కుమార్‌గారు బైక్ సమకూర్చారు.

2005 సెప్టెంబరులో తిరుపతి వాస్తవ్యులు D. కేశవరాజు గారు, జంగారెడ్డిగూడెం వాస్తవ్యులు D. అన్నపూర్ణ, సత్యనారాయణ రాజు గారు దంపతులతో కలసి జిల్లా కలెక్టర్ అనుమతితో 46 మండలాలలో "ధ్యాన విజ్ఞాన జ్యోతి" కార్యక్రమంలో భాగంగా ప్రతి మండల పరిషత్ మీటింగ్ హాలులో అధికారులకు అనధికారులకు, డ్వాక్రా మహిళలకు కూడా ధ్యానాన్ని నేర్పించడం జరిగింది. అప్పటినుంచి ప్రతిరోజు సుమారు 100నుంచి 150 కిలోమీటర్లు ప్రచార నిమిత్తం ఇప్పటి వరకు తిరుగుతూనే ఉన్నాను..

2006 సంవత్సరంలో ఒకసారి నాకు శరీరంలో నలతగా ఉండి పత్రిగారితో "సార్! ఒంట్లో బాగా లేదు .. ‘ఒక నెల రోజులు రెస్ట్ తీసుకుందాం’ అనుకుంటున్నాను. ఏం చేయమంటారు సార్?" అని అడిగాను. అప్పుడు సార్ దానికి సమాధానంగా "ఒంట్లో బాగున్నప్పుడు ధ్యానం చేస్తూ, ధ్యాన ప్రచారం చేస్తూ .. ఒంట్లో బాగోలేనప్పుడు ధ్యానం, ధ్యాన ప్రచారం ఆపేస్తే ప్రగతి ఆగిపోతుందిరా! ధ్యానం, ధ్యాన ప్రచారం .. అన్ని పరిస్థితులలో కూడా చేస్తేనే ప్రగతి! అపేస్తే దుర్గతే!"అన్నారు.

దాంతో ఇక నేను అప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకూ నాకూ ఎలా ఉన్నప్పటికీ ధ్యాన ప్రచారం చేస్తూనే ఉన్నాను. ఇలా "గురువులు పైకి తిడుతూ లోపల తడుతూ ఉంటారు" అనే విషయం పత్రిగారి ద్వారా తెలుసుకున్నాను.

పిరమిడ్ నిర్మాణాలను ప్రోత్సహిస్తూ ఎవరైతే పిరమిడ్ నిర్మాణానికి సుముఖంగా ఉన్నారో వారి వద్దకు ఇంజనీర్లను తీసుకుని వెళ్ళి సలహాలను సూచనలను ఇస్తున్నాను. ఈ విధంగా పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో నేను సుమారు 100 పిరమిడ్‌ల నిర్మాణంలో పాలుపంచుకున్నాను. నేను కూడా మా ఊరిలో మా ఇంటిపై జిల్లా పిరమిడ్ మాస్టర్ల ఆర్థిక సహాయంతో "శ్రీ లక్ష్మి పిరమిడ్ ధ్యాన కేంద్రం" పేరుతో ఒక పిరమిడ్ నిర్మించడం జరిగింది.

ఒకప్పుడు పక్షవాతంతో కాలు చేయి పడిపోయి మంచంలో పడి ఉన్న నేను ఈనాడు సంపూర్ణ ఆరోగ్యవంతుడిగా మారి ధ్యానప్రచారం చేస్తూ దేశవ్యాప్తంగా వేలాదిమంది ఆత్మబంధువుల కుటుంబాలతో సంతోషంగా, సన్నిహితంగా ఉండగలుగుతున్నాను అంటే దానికి కారణం "ధ్యానశక్తి" తప్పమరొకటి కాదు.

పక్షవాతంతో మంచంలోనే చనిపోవాల్సినవాడిని ఈ రోజు మోటారు సైకిల్ పై తిరుగుతూ నాలాంటి మరెందరో అనారోగ్యాలను తగ్గించుకునేలా ధ్యానప్రచారం చేస్తూండడం చూసి మా వాళ్ళందరూ ఎంతో సంతోషించారు.

నా క్వాలిఫికేషన్ "ఇంటర్‌మీడియట్" అయినప్పటికీ ధ్యాన ప్రచారం వల్ల జిల్లా కలిక్టర్లతోనూ, M.L.A.లతోనూ, D.E.O. లతోనూ మరి ఇతర ఉన్నతాధికారులతోనూ పరిచయం ఏర్పడి వారికి ధ్యానం గురించి చెప్పడం నాలో ఎంతో ఆత్మ విశ్వాసాన్ని నింపింది.

ఇతర రాష్ట్రాలైన కర్నాటక, మహారాష్ట్ర, తమిళనాడు, పంజాబు, డిల్లీ, మధ్యప్రదేశ్‌లు మరి హిమాలయాలకూ, అమర్‌నాథ్‌లకూ మరి ఇతర దేశమైన భూటాన్‌ను కూడా పైసా ఖర్చులేకుండా సందర్శిస్తూన్నానంటే .. అది ధ్యాన అద్భుతం కాక మరేమిటి?!!

 

వెంకటేశ్వరరావు
పశ్చిమగోదావరిజిల్లా
సెల్ : +91 98498 58336

Go to top